Hiperłącza (nazywane potocznie odnośnikami lub linkami) pozwalają użytkownikom na przejście do innego miejsca w sieci, za pomocą kliknięcia. Za hiperłącze odpowiada element <a></a>, posiadający atrybut href wskazujący miejsce docelowe hiperłącza. Wartością elementu <a></a> jest anchor, czyli tekst klikalny.

Wyszukiwarka Google

Ścieżki dostępu
Ścieżki dostępu są ciągami znaków określającymi położenie plików lub katalogów.
Ścieżki bezwzględne Są określane od folderu głównego lub domeny internetowej.

• W systemie Windows ścieżka musi rozpoczynać się od litery oznaczającej partycję. Kolejne katalogi są oddzielone lewymi ukośnikami: C:\\Documents and Settings\User\Pulpit\plik_na_pulpicie.html
• W systemach Unix ścieżka zaczyna się od katalogu root oznaczonego ukośnikiem. Kolejne katalogi są oddzielone ukośnikami: /home/piotr/public_html/index.html
• Możemy podać także ścieżkę do adresu internetowego w formacie
  protokół://www.domena.pl/katalog/plik.html

Protokołem dla stron www jest oczywiście HTTP. Nic nie stoi na przeszkodzie, by wstawić do dokumentu odnośnik do pliku dostępnym przez protokół FTP, o ile posiada on prawa do odczytu bez podania loginu i hasła.
Oczywiście w przypadku stron www podanie ścieżek wg pierwszego lub drugiego punktu nie ma sensu, jeżeli chcemy, by nasz dokument został obejrzany na innym komputerze niż nasz.
Ścieżki względne
Są określane względem miejsca, w którym znajduje się użytkownik (np. miejsca, gdzie znajduje się oglądany dokument HTML).

• Jeśli chcemy przejść do katalogu lub pliku znajdującego się w tym samym katalogu, w którym się znajdujemy - możemy podać tylko nazwę pliku lub katalogu, ewentualnie ./nazwa_pliku.html
• Jeśli chcemy przejść do katalogu nadrzędnego, zastępujemy jego nazwę dwoma kropkami: ../katalog_równoległy/plik.txt

Dla stron www zalecane jest stosowanie ścieżek względnych, jeżeli miejsce docelowe hiperłącza znajduje się w obrębie jednej domeny. Możemy określić odgórnie miejsce względem którego ścieżki będą określane. Służy do tego element <base>, który należy umieścić w sekcji head:

Element <base> nie posiada tagu zamykającego. Dzięki powyższej linijce, nie musimy dopisywać nazwy podkatalogu do każdej ścieżki, jeśli nasza witryna znajduje się w podkatalogu.

Pseudoprotokoły
Oprócz protokołów HTTP i FTP przeglądarki internetowe obsługują także pseudoprotokoły. Kliknięcie na hiperłącze prowadzące do pseudoprotokołu poskutkuje najprawdopodobniej uruchomieniem określonej aplikacji.
Najpopularniejsze pseudoprotokoły

• mailto - służy do uruchomienie programu pocztowego gotowego do wysłania wiadomości e-mail pod określony adres:
  
      <a href="mailto:billgates@microsoft.com">kliknij aby wysłać pozdrowienia</a>
  
  Niestety powyższy sposób nie zadziała, jeśli nie mamy poprawnie skonfigurowanego programu pocztowego. Konfiguracja takiego programu najprawdopodobniej przerośnie osoby, które okazyjnie korzystają z internetu (np. w kawiarenkach internetowych).
  Podawanie w kodzie strony adresów e-mail niesie ze sobą niebezpieczeństwo otrzymywania ogromnych ilości spamu. Sieć jest regularnie skanowana przez spamerów w poszukiwaniu prawidłowych adresów e-mail.
• gg - uruchamia aplikację Gadu-gadu (o ile jest zainstalowana), okno rozmowy z konkretnym numerem gadu-gadu.
  
      <a href="gg:1234567">kliknij aby porozmawiać przez gg</a>
• callto - uruchamia rozmowę z użytkownikiem o określonym loginie, za pomocą programu służącego do prowadzenia rozmów głosowych (o ile jest zainstalowany w systemie).
  
      <a href="callto:login_skype">kliknij aby porozmawiać przez VOIP</a>