Aby serwer interpretował nasze pliki jako kod PHP, muszą mieć one rozszerzenie .php. Konfiguracja niektórych serwerów dopuszcza stosowanie rozszerzeń .php3 .php4 .php5 - wówczas możemy określić z której wersji PHP chcemy skorzystać.
Kod PHP musi być otoczony przez tagi <?php i ?>:
/*
Tutaj jakiś kod w PHP
*/
?>
Jeżeli z pliku konfiguracyjnym php.ini zmienna short_open_tag jest ustawiona na On (na większości serwerów jest), możemy korzystać także ze skróconych tagów:
/*
Tutaj jakiś kod w PHP
*/
?>
Zalecam jednak stosowanie pierwszego wariantu. Jeżeli przypadkiem trafimy na serwer, gdzie zabronione jest używane skróconych tagów - czeka nas zamiana krótkich tagów na długie we wszystkich plikach - a to na pewno nie będzie miłe zajęcie.
Uwaga! Kod PHP i HTML można dowolnie ze sobą przeplatać:
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" lang="pl" xml:lang="pl">
<head>
<title>Kurs PHP</title>
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" />
</head>
<body>
<?php
/*
Tutaj jakiś kod w PHP
*/
echo 'Zażółć gęślą jaźń';
?>
</body>
</html>
I już w tym miejscu powinno się wspomnieć o oddzielaniu w kodzie PHP części logicznej kodu od części wizualnej. Polega to na tym, że kod organizujemy w taki sposób, aby kod HTML był zgromadzony - w zależności od wielkości skryptu - w jednej części pliku, w oddzielnym pliku, lub w oddzielnym folderze. Niezwykle ułatwia to pracę przy poprawianiu lub zmianie wyglądu strony.
Wszystkie komendy PHP powinny być zakończone średnikiem. Średnik nie jest używany, jeżeli sprawdzamy wynik komendy w pętli lub instrukcji warunkowej. Znaki nowej linii oraz spacje są pomijane. Polecam jednak ich używanie, ze względu na lepszą czytelność skryptu.
