Gdy witryna internetowa jest zbudowana na zasadzie statycznego kodu html sytuacja wygląda następująco:

1. Webmaster tworzy kod HTML i zapisuje go do plików (najczęściej) z rozszerzeniem .html
2. Następnie wysyła (zwykle za pomocą klienta FTP) pliki na serwer.
3. Internauta, gdy wpisuje adres strony do przeglądarki, lub klika na link wysyła do serwera żądanie pliku.
4. Serwer odnajduje plik na swoim dysku i wysyła jego treść do przeglądarki, która zażądała plik.
5. Przeglądarka interpretuje otrzymany kod HTML i wyświetla go internaucie.

Gdy witryna jest zbudowana na zasadzie kodu HTML dynamicznie generowanego przez PHP, cały proces wygląda nieco inaczej:

1. Webmaster tworzy kod PHP, za pomocą którego generowany będzie kod HTML i zapisuje go do plików (najczęściej) z rozszerzeniem .php
2. Następnie wysyła pliki na serwer.
3. Internauta wysyła żądanie pliku do serwera.
4. Serwer odnajduje plik na swoim dysku, plik jest interpretowany przez interpreter PHP i dopiero zwrócony przez interpreter kod HTML jest wysyłany do przeglądarki
5. Przeglądarka interpretuje otrzymany kod HTML i wyświetla go internaucie

Co użycie PHP zmienia w życiu internauty?
Nic. Internauta za pomocą przeglądarki w obu przypadkach wysyła żądanie pliku i otrzymuje kod HTML do wyświetlenia.

Co użycie PHP zmienia w życiu webmastera?
Webmaster musi znać składnie PHP oraz umieścić pliki PHP na serwerze umożliwiającym obsługę PHP. Zawartość plików PHP nie będzie widoczna dla internautów - dla nich widoczny będzie jedynie zwrócony kod HTML.

Co użycie PHP zmienia w życiu administratora serwera?
Administrator musi zainstalować PHP i skonfigurować serwer do obsługi PHP.